เล็บมือนาง : เล็บนางนามแม่นี้มีนัย

เล็บมือนางสะอางโฉม
ยามลมโลมกลางฟ้าใส
กิ่งก้านแม้แกว่งไกว
ยังชูช่ออรชร
แรกขาวแล้วพราวผ่าน
สู่แดงฉานไม่หยุดหย่อน
ผีเสื้อ..หมู่ภมร
เข้าจู่จับระยับตา...ฯ

เล็บมือนาง [Rangoon Creeper]
วงศ์ : Combretaceae

          พันธุ์ไม้โบราณดอกหอมของไทย  รู้จักกันดีอย่างน้อยตั้งแต่สมัยกลางยุคกรุงศรีอยุธยามาแล้ว จัดเป็นไม้ไทยในวรรณคดีที่มีการพรรณาถึงดอกเล็บมือนางอยู่หลายเรื่อง ดังปรากฎในลิลิตพระลอว่า..
          "เล็บมือนางนี้ดั่ง    เล็บนาง เรียมนา
ชมม่านนางหวังต่าง        ม่านน้อง
ชมพูสไบบาง                   นุชคลี่ ลางฤา
งามป่านี้ไม้ปล้อง             แปลกปล้องคอศรีฯ

พุดพิชญา : ไม้ดอกอันเนื่องด้วยศรัทธา

ผลิดอกสะพรั่งพราวขาวพิสุทธิ์

ผ่องผุดดุจน้ำค้างกลางเวหา

กลีบดอกขาวละมุนอุ่นตา

นาม 'พุดพิชญา' น่าจดจำ...ฯ

พุดพิชญา [Snowflake]
วงศ์ : Apocynaceae
       เธอเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาจากศรีลังกา...แดนแห่งพระพุทธศาสนาเมื่อประมาณสิบกว่าปีมาแล้ว นามเดิมของเธอคือ 'อินดา' (Inda) แปลว่า ขาวบริสุทธิ์  เสน่ห์แห่งความงามพิสุทธิ์ใสของเธอที่ดูขาวโดดเด่นแม้ยามรัตติกาล ทำให้เธอเป็นที่นิยมของชาวศรีลังกาในการนำไปบูชาพระพุทธรูปตลอดมา  พุดพิชญาจัดอยู่ในสกุลของดอกโมก แต่ด้วยแรงศรัทธาของคุณปราณี คงพิชญานนท์ ผู้นำเข้า ผนวกกับลักษณะรูปทรงคล้ายไม้ตระกูลพุด  ไม้ต้นนี้จึงได้รับการขนานนามใหม่ว่า พุดพิชญา